Δελτίο Τύπου για τη δικαίωση των απεργών πείνας, 10/3/2011

Η δικαίωση του αγώνα των 300 μεταναστών - απεργών πείνας αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη, η οποία αναδεικνύει ορισμένα πολύ σοβαρά ζητήματα. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει ελιγμούς και τελικά να υποχωρήσει, πιεζόμενη από ένα κύμα κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους απεργούς πείνας (το οποίο είναι σημαντικό ότι εμφανίστηκε και κορυφώθηκε κόντρα στις μεθοδεύσεις των κυρίαρχων ΜΜΕ) και υπό το φόβο των όποιων εξελίξεων θα πυροδοτούσε ο θάνατος κάποιου ή κάποιων απεργών πείνας.

Η δικαίωση των μεταναστών - απεργών πείνας αποδεικνύει ότι οι αγώνες και η πίεση μπορούν να κάμψουν τον αυταρχισμό και την επίδειξη δύναμης που συστηματικά επιχειρεί η κυβέρνηση.

Αυτή η εξέλιξη, όμως, συμπίπτει και με την όξυνση του μεταναστευτικού. Μόλις προχτές 13 μετανάστες προερχόμενοι από τη Λιβύη βρήκαν τραγικό θάνατο στο λιμάνι της Σούδας, επιχειρώντας να αποφύγουν τον επαναπατρισμό τους. Επίσης, είναι δεδομένο ότι το μεταναστευτικό κύμα, από τον αραβικό κόσμο -και όχι μόνο, θα κορυφωθεί το επόμενο διάστημα. Στο πλαίσιο αυτό, η οχύρωση της Ευρώπης και της Ελλάδας απέναντι στα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων ανά τον κόσμο, επιβάλλουν μια συγκροτημένη, συνολική και κυρίως πολιτική απάντηση, η οποία θα έχει στο επίκεντρό της την αντιμετώπιση των αιτιών που γεννούν τη μετανάστευση (τον εκτοπισμό σωστότερα) χιλιάδων ανθρώπων και του θεσμικού πλαισίου, που θέλει την Ευρώπη - φρούριο και τη χώρα μας αποθήκη ανθρώπων.

Η ανάδειξη αυτών των ζητημάτων και ο αγώνας για την αντιμετώπισή τους είναι επιτακτικό καθήκον για το σύνολο της Αριστεράς. Είναι ένα από τα στοιχειώδη ταξικά και διεθνιστικά καθήκοντα που η κρίση του σαπισμένου καπιταλισμού θα φέρνει κάθε μέρα όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο.

Δελτίο τύπου της Κ.Ο.Ε για τις εθνικές οδούς, 8/3/2011 , Θράσος από κυβέρνηση και μεγαλοεργολάβους

πεσαν οι μάσκες την καθαρά Δευτέρα, μετά την απίστευτη ταλαιπωρία εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στην εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας αλλά και σε άλλους εθνικούς δρόμους, ακόμα και εκεί που δεν υπήρχε θέμα κακοκαιρίας (Αθηνών – Πάτρας). Πληρώνουμε δεκαετίες για να πλουτίζουν μερικές εταιρίες και να έχουμε δρόμους που δεν πληρούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις και είναι επικίνδυνοι για τους πολίτες.

Οι εταιρίες που μέχρι τώρα έλεγαν ότι εισπράττουν διόδια για να έχουμε δρόμους, τώρα δηλώνουν αναρμόδιες για οτιδήποτε πέρα από το να εισπράττουν το χαράτσι. Από την άλλη μεριά, οι κύριοι Ρέππας και Μαγκριώτης τώρα κατηγορούν την εταιρία «Νέα Οδός» και δηλώνουν ότι εκείνη έχει την ευθύνη. Η κυβέρνηση δηλώνει αναρμόδια. Το θράσος τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Γιατί είναι οι ίδιοι που πριν δυο βδομάδες έφεραν στη Βουλή και ψήφισαν το νόμο που βάζει την τροχαία στην υπηρεσία των εταιριών, κόβοντας κλήση σε όποιον αρνείται να πληρώσει διόδια για να πλουτίζουν αυτές οι εταιρίες που εκμεταλλεύονται αυτούς τους δρόμους.

Όταν πρόκειται για την είσπραξη των διοδίων, κυβέρνηση και μεγαλοεργολάβοι είναι μια παρέα, όταν πρέπει κάποιος να απολογηθεί για την ταλαιπωρία των πολιτών, αλληλοκατηγορούνται και κάνουν ότι δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Αυτοί είναι οι θρασύδειλοι συνεταίροι εισπράκτορες! Την απάντηση την έδωσαν χιλιάδες πολίτες που, παρά τον εκφοβισμό του πρόστιμου, αρνήθηκαν και πάλι να πληρώσουν διόδια και θα συνεχίσουν να το κάνουν.

Οι εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο,Εκδήλωση για τον ένα χρόνο του Δρόμου

H εφημερίδα Δρόμος, συμπληρώνοντας ένα χρόνο
από την κυκλοφορία της, οργανώνει στην Πάτρα την
Τρίτη 1 Μαρτίου, στις 19:00, στο Μέγαρο Λόγου
και Τέχνης, εκδήλωση με τη συμμετοχή αγωνι-
στών από την Αίγυπτο και την Τυνησία, οι οποίοι θα
μεταφέρουν εικόνες και εμπειρία από τις πρώτες
εξεγέρσεις του 2011, που αλλάζουν ισορροπίες και
συσχετισμούς σε μια ολόκληρη περιοχή.

Συμμετέχουν:
Belgacem Benabdullah
Aγωνιστής της Αριστεράς, μέλος της Ένω-
σης Ανέργων Πτυχιούχων Τύνιδας (Τυνησία)

Walped Rashed
Eκπρόσωπος του Κινήματος
6ης Απρίλη (Αίγυπτος)

Δελτίο τύπου για την απεργία, 23/02/2011 ,Κ.Ο.Ε

Χαιρετίζουμε τις εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτών σε όλη τη χώρα που πήραν μέρος στην πρώτη γενική απεργία του 2011. Ο όγκος των διαδηλώσεων σε πολλές πόλεις πανελλαδικά προσέγγιζε αυτόν της 5ης Μαΐου 2010 και ξεπερνούσε σχεδόν σε όλες τις πόλεις τη μαζικότητα των απεργιακών συγκεντρώσεων της 15ης Δεκέμβρη.

Η οργή, η αγανάκτηση και η επίγνωση πως δεν υπάρχει ατομική λύση μέσα στην κρίση, έσπρωξαν χιλιάδες ανθρώπους να πυκνώσουν τις διαδηλώσεις, να αψηφήσουν την φημολογία κομμάτων και ΜΜΕ για προβοκάτσιες και να δείξουν πως θέλουν και επιζητούν μια κλιμάκωση, μια άλλη πρακτική στάση στις μεγάλες απεργίες.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση νοιώθοντας την πίεση της λαϊκής οργής φοβήθηκε μια μαζική περικύκλωση της Βουλής και φρόντισε να διαλύσει την πορεία κτυπώντας σε πολλά σημεία και κυρίως απομονώνοντας την πλατεία Συντάγματος από όσους ήθελαν να φτάσουν σε αυτήν. Έκλεισε σταθμούς του μετρό, αφού τους έπνιξε στα χημικά, και επιδόθηκε σε τρομοκρατικές επιθέσεις αποτροπής της προσέλευσης και παραμονής στο Σύνταγμα.

Παρόλα αυτά, χιλιάδες διαδηλωτών παρέμειναν στο Σύνταγμα μέχρι το απόγευμα και αφήνουν μια παρακαταθήκη, δημιουργούν μια νέα συνήθεια. Τις επόμενες φορές θα είναι πιο προετοιμασμένοι, πιο αποτελεσματικοί. Η επιμονή χιλιάδων διαδηλωτών να παραμείνουν με κάθε τρόπο στο Σύνταγμα, τονίζει την αναγκαιότητα του μαζικού παρατεταμένου παλλαϊκού αγώνα.
Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να πέσει η κυβέρνηση και να φύγει η τρόικα. Για μια οικονομική, πολιτική και κοινωνική διέξοδο της χώρας, πέρα από το «μονόδρομο» της χρεοκοπίας στον οποίο σπρώχνουν βίαια τη χώρα και το λαό οι «δανειστές» και η κυβέρνηση τους

Κάλεσμα της ΚΟΕ για την Απεργία της 23 Φεβρουαρίου

Πάμε στο Σύνταγμα, μένουμε στο Σύνταγμα
Η απεργία στις 23/2 ξεπερνά τα όρια και τη σημασία μιας ακόμα γενικής απεργίας.

Μόλις πριν δέκα μέρες η τρόικα ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα βγει στο σφυρί για 50 δις ώστε να ξεχρεώσει τις χρηματαγορές. Ακολούθησε η κακοπαιγμένη παράσταση της κυβέρνησης. Αφού ο κ. Παπανδρέου υπέγραψε φαρδιά πλατιά την πλήρη παράδοση της χώρας με τα αλλεπάλληλα μνημόνια, κάνει τώρα ότι δυσφορεί για το βάναυσο τρόπο των δανειστών. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι υπόλογη για την οικονομική εξόντωση της κοινωνίας, για την βαρβαρότητα στην οποία καταδικάζει τον λαό και ειδικά τη νέα γενιά, για την μετατροπή της χώρας σε απόλυτη μπανανία των αγορών, του ΔΝΤ, της ΕΕ, των τραπεζών. Ας έχει το στοιχειώδες θάρρος να υπερασπίσει την υπογραφή που έβαλε στο μνημόνιο.

Εδώ και μήνες υπάρχουν αγωνιζόμενα τμήματα της κοινωνίας βρίσκονται σε κινητοποίηση. Η Γενική Απεργία είναι μια σημαντική ευκαιρία να ενωθούν, να συνδεθούν, να αποκτήσουν μεγαλύτερη δύναμη οι επιμέρους αγώνες και κινητοποιήσεις: Η Κερατέα, οι εργαζόμενοι στις Συγκοινωνίες, το κίνημα της παιδείας ενάντια στις συγχωνεύσεις και την οικονομική ασφυξία των σχολείων, ο κόσμος της υγείας, το κίνημα «δεν πληρώνω». Παρόλη την κατασυκοφάντηση που δέχονται όσοι αγωνίζονται από τα κανάλια των εργολάβων και των τραπεζιτών, είναι σημαντική ένδειξη ότι κάτι κινείται πιο θαρρετά και πιο πλειοψηφικά.

Είναι ώρα να πούμε καθαρά και δυνατά ότι η αποτροπή των πολύ χειρότερων που κάθε μέρα και κάθε μήνα θα μας ανακοινώνουν οι κατοχικές δυνάμεις και οι τοποτηρητές τους, έχει σαν προϋπόθεση να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Επομένως η απεργία της 23ης Φεβρουαρίου είναι πρώτα από όλα πολιτική απεργία που μπορεί και πρέπει να θέσει σαν κεντρικό αίτημα «να φύγουν κυβέρνηση – τρόικα».

Είναι σαφές ότι η διαδήλωση της ερχόμενης Τετάρτης δεν πρέπει να είναι επανάληψη προηγούμενων γρήγορων διαδηλώσεων που είτε από επιλογή, είτε υπό την ασφυξία των χημικών αερίων δεν μπορούσε να σταθεί μπροστά από τη Βουλή. Την Τετάρτη πρέπει να πάμε στο Σύνταγμα και να μείνουμε στο Σύνταγμα. Να μετατρέψουμε την απεργία σε μια πολύωρη αντικυβερνητική πολιορκία του Κοινοβουλίου που ψήφισε το μνημόνιο και επέβαλε την χρεοκοπία του εργαζόμενου λαού. Η λαϊκή αγανάκτηση δεν πρέπει να ξεσπάσει σαν μια ακόμα διαδήλωση, αλλά να μετατραπεί σε αποκλεισμό της Βουλής με χιλιάδες διαδηλωτές να απαιτούν: Φύγετε!

Οι σύντροφοι του Γ. Παπανδρέου στη Σοσιαλιστική Διεθνή, Μπεν Άλη και Μουμπάρακ δείχνουν τον δρόμο. Ο λαός της Τυνησίας και της Αιγύπτου δείχνει τον δρόμο. Οι πολύωρες συγκεντρώσεις στην πλατεία Ταχρίρ για τρεις βδομάδες με κεντρικό αίτημα το να φύγει το καθεστώς, δείχνει τον δρόμο.

Η ΚΟΕ θα στηρίξει την εμφάνιση του κινήματος «δεν πληρώνω» και καλεί συλλογικότητες, κινήσεις, σχήματα, επιτροπές, να διαδηλώσουν συγκροτώντας ένα μεγάλο μπλοκ.

Ταυτόχρονα καλεί δυνάμεις της αριστεράς και του συνδικαλιστικού κινήματος να υποστηρίξουν πολιτικά και πρακτικά τη μαζική και πολύωρη παραμονή στην πλατεία Συντάγματος.

Όλοι στην Απεργία της 23 Φλεβάρη

Να φύγουν κυβέρνηση – τρόικα

Για την πολιτική, κοινωνική, οικονομική διέξοδο της χώρας