E.I.N.A.: Ψήφισμα συμπαράστασης στον αγώνα των εργαζομένων της ΑΒΕΞ

Η ΕΙΝΑ παρακολουθεί εδώ και καιρό τις εξελίξεις στην ΑΒΕΞ, μια παραδοσιακή και γνωστή βιομηχανία της Πάτρας.

Παρακολουθούμε την προσπάθεια απαξίωσης της παραγωγής, που έχει μεγάλη ανάγκη η τοπική κοινωνία, από τη μεριά της εργοδοσίας.

Παρακολουθούμε με ανησυχία την προσπάθεια απαξίωσης της εργατικής δύναμης που –πάλι η εργοδοσία- έχει επιδοθεί την τελευταία χρονιά.

Ένα εργοστάσιο που παρά την κρίση, έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει τη λειτουργία του προσφέροντας εργασία στους εργάτες και απολαβές στις οικογένειές τους, μέσα στο 2011 συρρίκνωσε τον κύκλο εργασιών του σε μηδενικό επίπεδο. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία από τον Ιούνιο έχει αφήσει απλήρωτους τους εργαζόμενους προφασιζόμενη έλλειψη ρευστότητας.

Παρακολουθούμε, όμως, με ενδιαφέρον και αλληλέγγυα προσμονή, τον παραδειγματικό αγώνα των εργαζομένων της ΑΒΕΞ που από τον Ιούνιο αγωνίζονται για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους και βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Έχουν κάνει το εργοστάσιο και την έδρα της εταιρίας στην ακτή Δυμαίων κέντρο του αγώνα τους και έχουν αποκαλύψει την πρόθεση της εργοδοσίας να κλείσει μια βιώσιμη και από τις παλαιότερες βιομηχανικές μονάδες της περιοχής, τσακίζοντας την αξιοπρέπεια των εργαζομένων αφήνοντάς τους απλήρωτους και στην ανασφάλεια έξι μήνες τώρα, απειλώντας τους να τους ωθήσουν στην εξαθλίωση με τις προσπάθειες υπαγωγής της εταιρείας σε καθεστώς πτώχευσης.

Βρισκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα τους, ηθικά και υλικά, και καλούμε τους φορείς των εργαζομένων της Πάτρας να αναλάβουν ενέργειες στήριξης του επίμονου αγώνα τους για επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Κανείς δε θα μείνει μόνος του!
Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε με αντίσταση και αλληλεγγύη!
Η δικαίωση των εργαζομένων της ΑΒΕΞ θα είναι νίκη για όλους τους εργαζόμενους της Πάτρας!

Σχετικά με αναρτήσεις στο διαδίκτυο

Σχετικά με αναρτήσεις των τελευταίων ημερών στο διαδίκτυο γύρω από εσωτερικά ζητήματα της ΚΟΕ (και μάλιστα με αλλοιωμένα «στοιχεία»), έχουμε να δηλώσουμε τα παρακάτω:
Η ΚΟΕ λύνει τα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματά της, όπως πάντα, με δημοκρατική συζήτηση στο εσωτερικό της, στις συνελεύσεις και τα όργανά της.
Οποιαδήποτε προσπάθεια παρέμβασης στα εσωτερικά της οργάνωσης για άγνωστους σκοπούς, θα πέσει στο κενό.
Η κοινωνία που δοκιμάζεται σε μια δύσκολη κατάσταση δεν έχει να ασχοληθεί με σενάρια και διαδρομισμούς τέτοιου είδους αλλά με πολύ σοβαρότερα προβλήματα. Με αυτά τα προβλήματα θα αναμετρηθεί η ΚΟΕ όλο το επόμενο διάστημα.

Μετά τον Μπάιντεν και ο Βεστερβέλε

Σε πίσω αυλή των μεγάλων δυνάμεων έχει μετατραπεί η χώρα. Πρώτα ήρθε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τ. Μπάιντεν, στις αρχές Δεκέμβρη για να συζητήσει με Λ. Παπαδήμο. Α. Παπανδρέου, Α. Σαμαρά σχετικά με τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και πώς μπορεί η χώρα μας να φανεί «χρήσιμη».

Το σίριαλ συνεχίζεται, αφού αυτές τις μέρες είναι εδώ ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκ. Βεστερβέλε για να θέσει για άλλη μια φορά τα γνωστά διλήμματα: «Δεν θα έχουμε εμπλοκή με την έκβαση των συνομιλιών για το PSI, αρκεί να προχωρήσετε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει επιβάλει η Μέρκελ». Δηλαδή στην ολοκληρωτική αφαίμαξη του ελληνικού λαού και στην πλήρη μετατροπή της χώρας σε μεταμοντέρνα αποικία.alt Και ακόμη, «αρκεί να συμμορφωθείτε με τους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς απέναντι στο Ιράν».

Από κοντά και οι θλιβερές μαριονέτες του πολιτικού συστήματος Λ. Παπαδήμος και Α. Σαμαράς, που για ακόμα μια φορά είπαν «ναι σε όλα» στο αφεντικό εκ Γερμανίας. Και ξέρουν καλά, όλες οι πλευρές, ότι αυτό το «ναι» δεν σημαίνει και τίποτα αφού, ανεξαρτήτως της έκβασης των συνομιλιών για το PSI, η καταστροφή της χώρας και της κοινωνίας είναι δεδομένη για τον αμερικανικό και γερμανικό παράγοντα. Το μόνο που ενδιαφέρει πια, είναι οι πολιτικές εξυπηρετήσεις, η λεηλασία του κοινωνικού και εθνικού πλούτου και η στιγμή που θα γίνει η χρεοκοπία της χώρας, ελεγχόμενη ή μη.

Βέβαια ο Βεστερβέλε δεν ξέχασε να μας προσφέρει και την πλήρη «ψυχολογική του υποστήριξη». Καλά έκανε, γιατί η κυβέρνηση Παπαδήμου και το σάπιο πολιτικό σύστημα που στηρίζει αυτές τις πολιτικές μάλλον δεν θα έχει ακόμα πολύ καιρό μπροστά της. Πλησιάζει η ώρα που ο λαός θα βγει ξανά στο προσκήνιο και θα τους στείλει από εκεί που ήρθαν.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον ξεσηκωμό του ρουμανικού λαού!

Εδώ και πάνω από ένα χρόνο, από την Τυνησία ως την Ελλάδα κι από την Αίγυπτο ως τις ΗΠΑ, η λαϊκή οργή βράζει ενάντια στους λίγους, τους ελάχιστους, που δυναστεύουν τη συντριπτική πλειοψηφία. Μια λαϊκή οργή που σε κάθε χώρα βρίσκει τη δική της σπίθα και ανάβει τη φλόγα του ξεσηκωμού.

Στη Ρουμανία η σπίθα ήταν η παραίτηση του παλαιστινιακής καταγωγής υφυπουργού Υγείας της Ρουμανίας, Ραέντ Αραφάτ, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη «μεταρρύθμιση», δηλαδή την ιδιωτικοποίηση και πλήρη διάλυση του συστήματος υγείας της χώρας. «Μεταρρύθμιση» που αποφασίστηκε από τη ρουμανική κυβέρνηση κατ’ εντολή (ποιού άλλου;) του ΔΝΤ. Καταρχήν, μια δευτερεύουσα αλλά ενδιαφέρουσα επισήμανση είναι ότι στη γειτονική χώρα φαίνεται να υπάρχουν και ελάχιστες έστω εξαιρέσεις κυβερνητικών στελεχών που δεν έχουν χάσει κάθε τσίπα – σε αντίθεση με τους «δικούς μας», που συγκροτούν μονολιθικό μπλοκ δωσίλογων.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ο ξεσηκωμός που πυροδότησε αυτή η εξέλιξη στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας απ’ άκρη σε άκρη της Ρουμανίας, ο οποίος συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ριζοσπαστικοποιείται καθημερινά. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός Ε. Μποκ αναγκάστηκε γρήγορα να αναδιπλωθεί, δηλώνοντας ότι η «μεταρρύθμιση» θα επανεξεταστεί συνολικά, και ότι δεν θα ιδιωτικοποιηθούν οι υπηρεσίες πρώτων βοηθειών.

Καθημερινά δυναμώνει ο ξεσηκωμός και γενικεύονται οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής. Οι Ρουμάνοι, που έχουν δει το εισόδημά τους να εξανεμίζεται γοργά, τους φόρους να αυξάνονται και το δημόσιο τομέα να ξεπουλιέται, που βιώνουν την απώλεια της λαϊκής κυριαρχίας με τους δανειστές να «παραγγέλνουν» στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε κοινωνικό μακελειό, παραμένουν στους δρόμους. Με συνθήματα όπως «Κλέφτες!», «Να φύγετε!» και «Απαιτούμε σεβασμό!» δεκάδες χιλιάδες λαού αψηφούν τις δυνάμεις καταστολής παρά τις εκατοντάδες συλλήψεων και τραυματισμών. Μόνο χτες το βράδυ πάνω από 200 διαδηλωτές συνελήφθησαν στο Βουκουρέστι, ενώ οι διαμαρτυρίες έχουν ήδη εξαπλωθεί σε περισσότερες από 40 πόλεις της χώρας.

Στη χώρα μας οι δωσίλογοι της τρόικας καμώνονται πως δεν βλέπουν το καζάνι που βράζει, αλλά οι Ρουμάνοι μας στέλνουν μήνυμα νέου ξεσηκωμού, όπως έκαναν οι Τυνήσιοι στις αρχές του περασμένου χρόνου. Η κρίση βαθαίνει σε όλο τον κόσμο, αλλά πληθαίνουν οι λαοί που υψώνουν το ανάστημά τους και εξεγείρονται. Με τη συμβολή όλων μας, το 2012 θα επιφυλάσσει ακόμη πιο δυσάρεστες εκπλήξεις σε όσους αλαζονικά νομίζουν ότι θα καταφέρουν να βάλουν ταφόπλακα πάνω στους λαούς μας!

Δύο χρόνια χωρίς τη συντρόφισσα Μαριάννα Μπρεκάση

Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τη μέρα που η αγαπημένη μας συντρόφισσα Μαριάννα Μπρεκάση έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Μια μάχη που την έδωσε ως το τέλος με υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Σε αυτή τη μάχη είχε στο πλευρό της τους συντρόφους της που της στάθηκαν με στοργή και αγάπη.

Από τα νεαρά της χρόνια η Μαριάννα βρέθηκε στην υπόθεση της αριστεράς και του κομουνιστικού κινήματος. Αυτή τη γραμμή ζωής υπηρέτησε σε όλη τη ζωή της με συνέπεια. Κατάφερε να γίνει ένα πρόσωπο αξιοσέβαστο στο χώρο της ΚΟΕ, ιδιαίτερα αγαπητό και αναγνωρίσιμο στο χώρο της αριστεράς, αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Η Μαριάννα αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς από μας. Για την αγωνιστική της στάση, την έγνοια για τον καθημερινό άνθρωπο και τα προβλήματα του, την ευθύτητα και όλα τα στοιχεία ήθους που την έκαναν να είναι ένα άτομο το οποίο «ξεχώριζε» από τη μια, αλλά ταυτόχρονα ήταν και «μία από μας». Επίσης, η Μαριάννα με τη στάση της αποτέλεσε ένα παράδειγμα διαφορετικό από αρνητικές συμπεριφορές και στάσεις ζωής και έδωσε ένα πρότυπο για το πως πρέπει να είναι τα στελέχη της Αριστεράς, με απλότητα, χωρίς ιδιοτέλεια και παραγοντισμό, με προσπάθεια κάθε στιγμή να καταπολεμείται ο ατομισμός και ο εγωισμός, με όραμα για την Αριστερά και το Λαό.

Συχνά συζητάμε για την αγαπημένη ας συντρόφισσα. Αν ήταν κοντά μας θα ήταν σήμερα στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ανήσυχη, ζωηρή, μέσα και δίπλα στο λαό που δοκιμάζεται και αναζητά διεξόδους, μέσα στις προσπάθειες οργάνωσης του λαού. Θα βοηθούσε με τις πράξεις και τις απόψεις της για να προχωρήσουν οι αγώνες.

Κάποιοι σύντροφοι είχαν δώσει την υπόσχεση ότι κι άλλες Μαριάννες θα συνεχίσουν να βγαίνουν για να αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο, απαλλαγμένο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Σήμερα αυτή η δέσμευση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη επικαιρότητα.