Η επιτυχημένη απεργία των δημοσιογράφων και των τεχνικών στις 21/10 στις εφημερίδες «ΑΛΛΑΓΗ», «ΗΜΕΡΑ», «ΓΕΓΟΝΟΤΑ» και «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» με αφορμή τις απολύσεις δύο δημοσιογράφων από την «ΑΛΛΑΓΗ» και την «ΗΜΕΡΑ» αντίστοιχα, έφερε στην επιφάνεια το μεσαιωνικό καθεστώς εργασίας των εργαζομένων στο σύνολο, σχεδόν, του τοπικού και περιφερειακού Τύπου. Επανειλημμένες και πολύμηνες καθυστερήσεις καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών, ανασφάλιστοι ή με μπλοκάκι εργαζόμενοι, μη καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, συστηματική παραβίαση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αυθαίρετες απολύσεις όταν οι εργαζόμενοι ζητούν τα νόμιμα, μέχρι και λειτουργία εφημερίδων χωρίς δημοσιογράφους.
Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση είναι ο κανόνας σήμερα στην πλειοψηφία του τοπικού και περιφερειακού Τύπου, η οποία εκτός από τους ίδιους τους εργαζόμενους απαξιώνει το ρόλο των εφημερίδων ως μέσα ενημέρωσης και τις μετατρέπει σε όργανα παραγοντίσκων-εκδοτών για τις μικροπολιτικές ή επιχειρηματικές τους επιδιώξεις.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εκβιαστική αναστολή λειτουργίας της εφημερίδας «ΗΜΕΡΑ» με την πρόφαση της 24ωρης απεργίας της ΕΣΗΕΠΗΝ και της Ένωσης Υπαλλήλων Τύπου και Γραφικών Τεχνών ν. Αχαΐας. Για 15 ημέρες οι εργαζόμενοι της «ΗΜΕΡΑΣ» δεν είναι ούτε απολυμένοι, ούτε εργαζόμενοι! Είναι θύματα και όμηροι των εκβιασμών του κ. Καμπέρου, ο οποίος δεν κοινοποιεί απολύσεις, γιατί θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει άμεσα τις αποζημιώσεις! Θα καταδικαστεί επίσης για ομαδικές απολύσεις και θα υποχρεωθεί να καταβάλει μισθούς υπερημερίας και τα χρωστούμενα σε όλους τους εργαζόμενους. Από αυτά θέλει να γλιτώσει, γι’ αυτό προκαλεί και εκβιάζει ασύστολα, υποβοηθούμενος από τη σιωπή των πολιτικών του φίλων.
Η περίπτωση της «ΗΜΕΡΑΣ» δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Ο κ. Καμπέρος δεν είναι ο μόνος που έχει προκαλέσει κατ’ αυτόν τον τρόπο το δημόσιο αίσθημα. Αντίστοιχες πρακτικές εφαρμόζουν μια σειρά μεγαλοεπιχειρηματίες, αποθρασυνόμενοι από την κυβερνητική πολιτική ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Η υπόθεση των εργαζομένων στην «ΗΜΕΡΑ», αλλά και γενικότερα στον τοπικό Τύπο, είναι υπόθεση όλου του λαού της περιοχής. Η Πάτρα της ανεργίας και των ανατιναγμένων εργασιακών σχέσεων δεν αντέχει άλλο ένα χτύπημα. Δε θ’ ανεχτεί ακόμη ένας επιχειρηματικός εκβιασμός να περάσει στο απυρόβλητο. Με εισήγηση του νομ. σύμβουλου της «Αριστεράς στη Αυτοδιοίκηση» Β. Χατζηλάμπρου θα τεθεί το θέμα της «ΗΜΕΡΑΣ» στο ερχόμενο Νομαρχιακό Συμβούλιο. Στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο θα συζητηθεί επίσης το κλείσιμο της εφημερίδας. Να πάρουν θέση με έμπρακτα μέτρα αλληλεγγύης και στήριξης των εργαζομένων, οι οποίοι βρίσκονται στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης, ο Νομάρχης, ο Δήμαρχος και το Εργατικό Κέντρο Πάτρας. Αυτή η εκκωφαντική σιωπή πρέπει επιτέλους να σπάσει! Να κηρύξει το Εργατικό Κέντρο άμεσα παμπατραϊκή απεργία και τα Σωματεία της Πάτρας –ειδικά των δημοσιογράφων και των τεχνικών στον Τύπο- να δράσουν αποφασιστικά στην κατεύθυνση αυτή. Ο κοινός αγώνας δημοσιογράφων και τεχνικών είναι δίκαιος. Να μην περάσει ο ωμός, δημόσιος εκβιασμός του κ. Καμπέρου που δείχνει την ανεργία σε περισσότερους από 50 εργαζόμενους. Η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στην αλληλεγγύη και στον αγώνα τους για το δικαίωμα στη δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.
ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Μαχόμενη Αχαΐα – Ανυπότακτη Πολιτεία
4 Νοε 2009
3 Νοε 2009
ΣΥΡΙΖΑ: «Έγκλημα» η παράδοση του λιμανιού στην Cosco
“H παράδοση του λιμανιού του Πειραιά στα κινέζικα συμφέροντα συνιστά ένα μεγάλο εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό, εργασιακό και περιβαλλοντικό έγκλημα”, υποστήριξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος μαζί με τον Θοδωρή Δρίτσα επισκέφτηκαν την υπουργό Οικονομίας, Λούκα Κατσέλη, ζητώντας να καταγγελθεί και να ακυρωθεί η συμφωνία με την Cosco.
Ο Π. Λαφαζάνης επανέλαβε τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για ένα “ανασυγκροτημένο λιμάνι του Πειραιά”, το οποίο “θα είναι υπό πλήρη δημόσιο έλεγχο και θα λειτουργεί με αποκλειστικά αναπτυξιακά, κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια, προς το συμφέρον των εργαζομένων, του λαού του Πειραιά και της ελληνικής οικονομίας”.
Εξέφρασε την ανησυχία του κόμματός του για την πολιτική και την τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για μια πολιτική που “δίνει τη δυνατότητα από αύριο να εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι του Πειραιά, κινδυνεύει να καταστήσει το διάλογο τον οποίο επικαλείται η κυβέρνηση, απολύτως προσχηματικό, παρελκυστικό και τελικά ατελέσφορο”.
Συν τοις άλλοις ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι ακυρώνει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του, χαρακτηρίζοντας “πολύ αρνητική και δυσμενής εξέλιξη” την αυριανή εγκατάσταση της Cosco στο λιμάνι.
Αύριο, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραχωρήσει συνέντευξη τύπου προκειμένου να παρουσιάσει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το λιμάνι του Πειραιά.
πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ , 3/11/09
Ο Π. Λαφαζάνης επανέλαβε τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για ένα “ανασυγκροτημένο λιμάνι του Πειραιά”, το οποίο “θα είναι υπό πλήρη δημόσιο έλεγχο και θα λειτουργεί με αποκλειστικά αναπτυξιακά, κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια, προς το συμφέρον των εργαζομένων, του λαού του Πειραιά και της ελληνικής οικονομίας”.
Εξέφρασε την ανησυχία του κόμματός του για την πολιτική και την τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για μια πολιτική που “δίνει τη δυνατότητα από αύριο να εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι του Πειραιά, κινδυνεύει να καταστήσει το διάλογο τον οποίο επικαλείται η κυβέρνηση, απολύτως προσχηματικό, παρελκυστικό και τελικά ατελέσφορο”.
Συν τοις άλλοις ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι ακυρώνει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του, χαρακτηρίζοντας “πολύ αρνητική και δυσμενής εξέλιξη” την αυριανή εγκατάσταση της Cosco στο λιμάνι.
Αύριο, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραχωρήσει συνέντευξη τύπου προκειμένου να παρουσιάσει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το λιμάνι του Πειραιά.
πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ , 3/11/09
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥΣ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΗΜΕΡΑ»
Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου έγινε απεργία σε τέσσερις εφημερίδες της Πάτρας («Αλλαγή», «Γεγονότα», «Ημέρα» και «Σημερινή») με αφορμή τις αυθαίρετες απολύσεις δύο δημοσιογράφων (η μία στις 21.9.2009 και η άλλη στις 14.10.2009). Η απεργία, που είχε απόλυτη επιτυχία, και η απεργιακή συγκέντρωση ανέδειξαν τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας που διαμορφώνονται όχι μόνο στα ΜΜΕ της Πάτρας αλλά στο σύνολο χώρο του Τύπου, με την μη τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την ανασφάλιστη εργασία, τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, την μη καταβολή δεδουλευμένων (στις εν λόγω εφημερίδες δεν καταβάλλονται μισθοί επί πολλούς μήνες), τις παράνομες απολύσεις κ.λπ. να κυριαρχούν και να αποτελούν πλέον τον κανόνα.
Η απεργία ανέδειξε τις σχέσεις διαπλοκής και συνεργασίας επιχειρηματιών που έχουν εισβάλει σαν κομήτες στο χώρο του Τύπου από τη μια και των παραγόντων του δικομματισμού από την άλλη, με τους πρώτους να αγοράζουν ή να ανοίγουν ΜΜΕ με τις ευλογίες των κυβερνώντων, προκειμένου να υποβοηθήσουν τις υπόλοιπες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, παρέχοντας με τη σειρά τους επικοινωνιακή εκδούλευση στους πολιτικούς τους φίλους.
Χαρακτηριστική και άκρως αποκαλυπτική η περίπτωση του επιχειρηματία Θ. Καμπέρου, ο οποίος έχοντας αναπτύξει ένα πλέγμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα logistics και τις κατασκευές, βρέθηκε τα τελευταία χρόνια να ελέγχει στην Αχαΐα 3 ραδιοφωνικούς σταθμούς, έναν τηλεοπτικό (που πρόσφατα πούλησε) και την καθημερινή εφημερίδα «Ημέρα», εφημερίδα με ιστορία 65 χρόνων.
Τελικά, μια μέρα μετά την πετυχημένη απεργία, ο Θ.Καμπέρος έκανε πράξη τον εκβιασμό του και ανέστειλε την έκδοση της εφημερίδας, βγάζοντας στην ανεργία πάνω από 50 εργαζόμενους.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
- Οι εργαζόμενοι στον Τύπο δεν είναι «αναλώσιμα προϊόντα» στα επιχειρηματικά παιχνίδια κανενός.
- Να μην περάσει ο ωμός, δημόσιος εκβιασμός για αναστολή έκδοσης της «Ημέρας», που «δείχνει» την ανεργία σε περισσότερους από 50 εργαζόμενους.
- Να σταματήσει η κρατική συνενοχή και συγκάλυψη στον τρόπο λειτουργίας του τοπικού και περιφερειακού Τύπου. Καμία κρατική διαφήμιση από υπουργεία, οργανισμούς, δήμους, νομαρχίες σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ που δεν εφαρμόζουν την εργατική νομοθεσία. Να δοθούν στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία της κρατικής διαφήμισης. - Ο ενωμένος αγώνας δημοσιογράφων και τεχνικών είναι δίκαιος! Κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων για το δικαίωμα στη δουλειά, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας.
Η απεργία ανέδειξε τις σχέσεις διαπλοκής και συνεργασίας επιχειρηματιών που έχουν εισβάλει σαν κομήτες στο χώρο του Τύπου από τη μια και των παραγόντων του δικομματισμού από την άλλη, με τους πρώτους να αγοράζουν ή να ανοίγουν ΜΜΕ με τις ευλογίες των κυβερνώντων, προκειμένου να υποβοηθήσουν τις υπόλοιπες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, παρέχοντας με τη σειρά τους επικοινωνιακή εκδούλευση στους πολιτικούς τους φίλους.
Χαρακτηριστική και άκρως αποκαλυπτική η περίπτωση του επιχειρηματία Θ. Καμπέρου, ο οποίος έχοντας αναπτύξει ένα πλέγμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα logistics και τις κατασκευές, βρέθηκε τα τελευταία χρόνια να ελέγχει στην Αχαΐα 3 ραδιοφωνικούς σταθμούς, έναν τηλεοπτικό (που πρόσφατα πούλησε) και την καθημερινή εφημερίδα «Ημέρα», εφημερίδα με ιστορία 65 χρόνων.
Τελικά, μια μέρα μετά την πετυχημένη απεργία, ο Θ.Καμπέρος έκανε πράξη τον εκβιασμό του και ανέστειλε την έκδοση της εφημερίδας, βγάζοντας στην ανεργία πάνω από 50 εργαζόμενους.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
- Οι εργαζόμενοι στον Τύπο δεν είναι «αναλώσιμα προϊόντα» στα επιχειρηματικά παιχνίδια κανενός.
- Να μην περάσει ο ωμός, δημόσιος εκβιασμός για αναστολή έκδοσης της «Ημέρας», που «δείχνει» την ανεργία σε περισσότερους από 50 εργαζόμενους.
- Να σταματήσει η κρατική συνενοχή και συγκάλυψη στον τρόπο λειτουργίας του τοπικού και περιφερειακού Τύπου. Καμία κρατική διαφήμιση από υπουργεία, οργανισμούς, δήμους, νομαρχίες σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ που δεν εφαρμόζουν την εργατική νομοθεσία. Να δοθούν στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία της κρατικής διαφήμισης. - Ο ενωμένος αγώνας δημοσιογράφων και τεχνικών είναι δίκαιος! Κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων για το δικαίωμα στη δουλειά, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας.
1 Νοε 2009
H EΡΩΤΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Β.ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Ν.ΤΣΟΥΚΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ''ΗΜΕΡΑ΄΄
Αθήνα, 27 Οκτ. 09
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Μουλόπουλος και Νίκος Τσούκαλης κατέθεσαν σήμερα ερώτηση σχετικά με την αναστολή έκδοσης εφημερίδας στην Πάτρα το κείμενο της οποίας έχει ως εξής:
ΕΡΩΤΗΣΗ και ΑΚΕ
Προς
Τους κ.κ. Υπουργούς:
• Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και
• Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα: Αναστολή έκδοσης εφημερίδας στην Πάτρα συνέπεια των απαράδεκτων συνθηκών στον Τύπο της περιφέρειας
Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου έγινε απεργία σε τέσσερις εφημερίδες της Πάτρας («Αλλαγή», «Γεγονότα», «Ημέρα» και «Σημερινή») με αφορμή τις αυθαίρετες απολύσεις δύο δημοσιογράφων (η μία στις 21.9.2009 και η άλλη στις 14.10.2009). Η απεργία, που είχε απόλυτη επιτυχία, και η απεργιακή συγκέντρωση ανέδειξαν τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας που διαμορφώνονται όχι μόνο στα ΜΜΕ της Πάτρας αλλά στο σύνολο χώρο του Τύπου, με την μη τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την ανασφάλιστη εργασία, τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, την μη καταβολή δεδουλευμένων (στις εν λόγω εφημερίδες δεν καταβάλλονται μισθοί επί πολλούς μήνες), τις παράνομες απολύσεις κ.λπ. να κυριαρχούν και να αποτελούν πλέον τον κανόνα.
Την ίδια ώρα, η απεργία ανέδειξε τις σχέσεις διαπλοκής και συνεργασίας επιχειρηματιών που έχουν εισβάλει σαν κομήτες στο χώρο του Τύπου από τη μια και των παραγόντων του δικομματισμού από την άλλη, με τους πρώτους να αγοράζουν ή να ανοίγουν ΜΜΕ με τις ευλογίες των κυβερνώντων, προκειμένου να υποβοηθήσουν τις υπόλοιπες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, παρέχοντας με τη σειρά τους επικοινωνιακή εκδούλευση στους πολιτικούς τους φίλους.
Χαρακτηριστική και άκρως αποκαλυπτική η περίπτωση του επιχειρηματία Θ. Καμπέρου, ο οποίος έχοντας αναπτύξει ένα πλέγμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα logistics και τις κατασκευές, βρέθηκε τα τελευταία χρόνια να ελέγχει στην Αχαΐα 3 ραδιοφωνικούς σταθμούς, έναν τηλεοπτικό (που πρόσφατα πούλησε) και την καθημερινή εφημερίδα «Ημέρα», εφημερίδα με ιστορία 65 χρόνων.
Ο εν λόγω επιχειρηματίας με την κήρυξη της απεργίας ξεκίνησε ένα όργιο εκβιασμού εργαζόμενων και σωματείων, και μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχει, απειλώντας ότι θα κλείσει την εφημερίδα του αν η απεργία πραγματοποιηθεί. Τελικά, μια μέρα μετά την πετυχημένη απεργία, έκανε πράξη τον εκβιασμό του και ανέστειλε την έκδοση της εφημερίδας, βγάζοντας στην ανεργία πάνω από 50 εργαζόμενους.
Αυτή η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι η Αχαΐα είναι μία από τις περιοχές που πλήττονται ιδιαίτερα από την ανεργία.
Επειδή τέτοιου είδους απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πρακτικές στο χώρο των ΜΜΕ λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις και τελικά προσβάλλουν την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας
Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:
1. Τι προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση ώστε να συνεχιστεί η έκδοση της εφημερίδας «Ημέρα» και να προστατευθούν οι δεκάδες θέσεις εργασίας.
2. Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει ώστε να πάψουν να ισχύουν οι απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις εργασίας στον Τύπο, να εφαρμοστούν οι Συλλογικές Συμβάσεις, να καταβληθούν οι οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία, να πάψουν οι παράνομες και καταχρηστικές απολύσεις και να αλλάξει το καθεστώς που απαξιώνει του εργαζόμενους και εν τέλει την ενημέρωση.
3. Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει ώστε να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των διατάξεων για τη διανομή της κρατικής διαφήμισης, η οποία σε πολλές περιπτώσεις, εκτός από την ενίσχυση «ημετέρων», «επιδοτεί» ιδιοκτήτες ΜΜΕ οι οποίοι εισπράττουν δημόσιο χρήμα χωρίς να έχουν στο μισθολόγιο ούτε έναν εργαζόμενο-δημοσιογράφο ή χωρίς να τηρούν ούτε τα στοιχειώδη της εργατικής νομοθεσίας.
4. Προτίθενται να δώσουν αμέσως στη δημοσιότητα τα αναλυτικά στοιχεία της κρατικής διαφήμισης (από υπουργεία, κρατικούς οργανισμούς, περιφέρειες, νομαρχίες και δήμους) σε πανελλαδικά και περιφερειακά-τοπικά ΜΜΕ;
Αθήνα 27 Οκτωβρίου 2009
Οι ερωτώντες βουλευτές
Βασίλης Μουλόπουλος Νίκος Τσούκαλης
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Μουλόπουλος και Νίκος Τσούκαλης κατέθεσαν σήμερα ερώτηση σχετικά με την αναστολή έκδοσης εφημερίδας στην Πάτρα το κείμενο της οποίας έχει ως εξής:
ΕΡΩΤΗΣΗ και ΑΚΕ
Προς
Τους κ.κ. Υπουργούς:
• Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και
• Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα: Αναστολή έκδοσης εφημερίδας στην Πάτρα συνέπεια των απαράδεκτων συνθηκών στον Τύπο της περιφέρειας
Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου έγινε απεργία σε τέσσερις εφημερίδες της Πάτρας («Αλλαγή», «Γεγονότα», «Ημέρα» και «Σημερινή») με αφορμή τις αυθαίρετες απολύσεις δύο δημοσιογράφων (η μία στις 21.9.2009 και η άλλη στις 14.10.2009). Η απεργία, που είχε απόλυτη επιτυχία, και η απεργιακή συγκέντρωση ανέδειξαν τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας που διαμορφώνονται όχι μόνο στα ΜΜΕ της Πάτρας αλλά στο σύνολο χώρο του Τύπου, με την μη τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την ανασφάλιστη εργασία, τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, την μη καταβολή δεδουλευμένων (στις εν λόγω εφημερίδες δεν καταβάλλονται μισθοί επί πολλούς μήνες), τις παράνομες απολύσεις κ.λπ. να κυριαρχούν και να αποτελούν πλέον τον κανόνα.
Την ίδια ώρα, η απεργία ανέδειξε τις σχέσεις διαπλοκής και συνεργασίας επιχειρηματιών που έχουν εισβάλει σαν κομήτες στο χώρο του Τύπου από τη μια και των παραγόντων του δικομματισμού από την άλλη, με τους πρώτους να αγοράζουν ή να ανοίγουν ΜΜΕ με τις ευλογίες των κυβερνώντων, προκειμένου να υποβοηθήσουν τις υπόλοιπες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, παρέχοντας με τη σειρά τους επικοινωνιακή εκδούλευση στους πολιτικούς τους φίλους.
Χαρακτηριστική και άκρως αποκαλυπτική η περίπτωση του επιχειρηματία Θ. Καμπέρου, ο οποίος έχοντας αναπτύξει ένα πλέγμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα logistics και τις κατασκευές, βρέθηκε τα τελευταία χρόνια να ελέγχει στην Αχαΐα 3 ραδιοφωνικούς σταθμούς, έναν τηλεοπτικό (που πρόσφατα πούλησε) και την καθημερινή εφημερίδα «Ημέρα», εφημερίδα με ιστορία 65 χρόνων.
Ο εν λόγω επιχειρηματίας με την κήρυξη της απεργίας ξεκίνησε ένα όργιο εκβιασμού εργαζόμενων και σωματείων, και μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχει, απειλώντας ότι θα κλείσει την εφημερίδα του αν η απεργία πραγματοποιηθεί. Τελικά, μια μέρα μετά την πετυχημένη απεργία, έκανε πράξη τον εκβιασμό του και ανέστειλε την έκδοση της εφημερίδας, βγάζοντας στην ανεργία πάνω από 50 εργαζόμενους.
Αυτή η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι η Αχαΐα είναι μία από τις περιοχές που πλήττονται ιδιαίτερα από την ανεργία.
Επειδή τέτοιου είδους απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πρακτικές στο χώρο των ΜΜΕ λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις και τελικά προσβάλλουν την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας
Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:
1. Τι προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση ώστε να συνεχιστεί η έκδοση της εφημερίδας «Ημέρα» και να προστατευθούν οι δεκάδες θέσεις εργασίας.
2. Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει ώστε να πάψουν να ισχύουν οι απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις εργασίας στον Τύπο, να εφαρμοστούν οι Συλλογικές Συμβάσεις, να καταβληθούν οι οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία, να πάψουν οι παράνομες και καταχρηστικές απολύσεις και να αλλάξει το καθεστώς που απαξιώνει του εργαζόμενους και εν τέλει την ενημέρωση.
3. Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει ώστε να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των διατάξεων για τη διανομή της κρατικής διαφήμισης, η οποία σε πολλές περιπτώσεις, εκτός από την ενίσχυση «ημετέρων», «επιδοτεί» ιδιοκτήτες ΜΜΕ οι οποίοι εισπράττουν δημόσιο χρήμα χωρίς να έχουν στο μισθολόγιο ούτε έναν εργαζόμενο-δημοσιογράφο ή χωρίς να τηρούν ούτε τα στοιχειώδη της εργατικής νομοθεσίας.
4. Προτίθενται να δώσουν αμέσως στη δημοσιότητα τα αναλυτικά στοιχεία της κρατικής διαφήμισης (από υπουργεία, κρατικούς οργανισμούς, περιφέρειες, νομαρχίες και δήμους) σε πανελλαδικά και περιφερειακά-τοπικά ΜΜΕ;
Αθήνα 27 Οκτωβρίου 2009
Οι ερωτώντες βουλευτές
Βασίλης Μουλόπουλος Νίκος Τσούκαλης
KEIMENO ΓΙΑ ΤΑ STAGE ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ", πηγή dikaioma.gr
δεν είμαστε 25.000
ΕΙΜΑΣΤΕ 2.000.000
Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.
Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως ο νόμος ορίζει»;
Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.
Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα. Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.
Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.
Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.
Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.
Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
www.dikaioma.gr
ΕΙΜΑΣΤΕ 2.000.000
Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.
Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως ο νόμος ορίζει»;
Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.
Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα. Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.
Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.
Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.
Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.
Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
www.dikaioma.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Επισκεπτες
