Μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, όχι όπως πριν

Αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη του Χρίστου Κατσούλα, εκπρόσωπου της ΚΟΕ στην Κεντρική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, στο tvxs.

Ανακοίνωση της ΚΟΕ για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις εκλογές

Σε θέση μάχης για ν' αλλάξουν τα πράγματα στην Αριστερά

Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2009

Από τον περασμένο Δεκέμβρη ζούμε μια συντονισμένη προσπάθεια των δυνάμεων του συστήματος να χτυπηθεί με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς γιατί έβλεπαν σ' αυτόν μια δυναμική -που ξεκίνησε το 2007 και έφτασε να απειλεί το δικομματικό σύστημα το 2008- που μπορούσε να αναταράξει τα ήρεμα νερά του πολιτικού συστήματος, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να βρεθεί δίπλα και μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία στους αγώνες που θα ξετυλίγονται. Έβλεπαν έναν εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο, μια εν δυνάμει πραγματική ριζοσπαστική αριστερά, μια νέα ανεξάρτητη πολιτική δύναμη με δυνατότητα ανατροπής του πολιτικού σκηνικού.

Σ' αυτή τη συστηματική προσπάθεια χτυπήματος του ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε η από τα μέσα υπονόμευσή του από δυνάμεις του ΣΥΝ που είτε υπέσκαπταν και αναιρούσαν τα αριστερά του χαρακτηριστικά, είτε κινούνταν σε μια επικοινωνιακή -επί της ουσίας απολίτικη- κατεύθυνση. Αυτή η διπλή επίθεση αφού οδήγησε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση μέχρι σήμερα. Αν δεν ανακοπεί, οδηγεί σε πορεία ουσιαστικής διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή. Στην κοινωνία υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια και οργή, υπάρχουν πολλά και άλυτα από τους διαχειριστές του συστήματος προβλήματα, σχεδιάζεται πόλεμος ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία με τις διαρθρωτικές αλλαγές, και τις κυβερνήσεις που θα σκαρώσουν. Σε αυτή τη στιγμή είναι αναγκαία η παρουσία και δράση μιας ενωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, και ακόμη περισσότερο υπάρχουν οι όροι για μία μεγάλη αντισυστημική ριζοσπαστική αριστερά που θα βάζει τη σφραγίδα της στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις.

Η απόφαση του ΣΥΝ αποτελεί μια πρόταση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του ΣΥΝ, και η υιοθέτησή της στις 6/9/2009 από την πλειοψηφία των συνιστωσών, πισωγυρίζει ακόμα περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ, γυρνώντας τον στην εποχή Κωνσταντόπουλου.

Η απόφαση αυτή συνιστά χειρισμό (τόσο της υγιούς βάσης του ΣΥΝ, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ) κι όχι υποχώρηση ή ενωτική διάθεση από πλευράς του ΣΥΝ, γιατί δεν διασφαλίζεται το αριστερό ριζοσπαστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ ούτε στη γραμμή και τα συνθήματα, ούτε στη δημόσια εκπροσώπηση, ούτε πολύ περισσότερο στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων και στην κοινοβουλευτική ομάδα -αν προκύψει τέτοια. Γιατί δεν απαντάει στις ανησυχίες και τον προβληματισμό του κόσμου και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που αναρωτιούνται γιατί να συμβάλουν στην ανάδειξη βουλευτών που υιοθετούν και ψηφίζουν δεξιές θέσεις ή που δηλώνουν πως είναι ανοιχτοί σε συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ (νωπές ακόμα οι δηλώσεις Φιλίνη-Ψαριανού). Γιατί σ' αυτή την πρόταση δεν υπάρχει τίποτα που έστω να προσπαθεί να δεσμεύσει πολιτικά τους «συνήθεις ύποπτους» για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ είτε με «μεταγραφές» τους προς αυτό, είτε ψηφίζοντας επίμαχα νομοσχέδια. Πράξεις που στο άμεσο μέλλον θα χρωματίσουν και στιγματίσουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και το ίδιο το εγχείρημα.

Η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ ψαλίδισε για άλλη μια φορά τη δυνατότητα να υπάρξει ο πραγματικός ΣΥΡΙΖΑ και όχι το κακέκτυπο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η θεωρούμενη «υποχώρηση» του ΣΥΝ (που έγινε ακριβώς γιατί δεν «έβγαιναν τα κουκιά», αλλά και για να κατευναστούν οι αντιδράσεις της βάσης του) έχει ημερομηνία λήξης στις 4/10 είτε μπει στη Βουλή με μια κοινοβουλευτική ομάδα μάλλον αποκλειστικά του ΣΥΝ και επικεφαλής τον πρόεδρό του, είτε δεν μπει οπότε θα αναζητηθούν άλλα σωσίβια (πχ. Οικολόγοι Πράσινοι) για το μέλλον.

Θεωρούμε ότι η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΝ από την πλειοψηφία των συνιστωσών σημαίνει ότι χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία για να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ απ' αυτή τη δύσκολη κατάσταση και να προχωρήσει με έναν πραγματικό αριστερό ριζοσπαστικό προσανατολισμό. Χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία να ξανακερδηθεί ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ που έχει απογοητευτεί, χάθηκε το συγκριτικό πλεονέκτημα να περιορίσουμε το ΚΚΕ να μην μονοπωλεί το χώρο της αριστεράς, χάσαμε τη δυνατότητα απεύθυνσης στην «άλλη αριστερά», αλλά και -πολύ πιο σημαντικό- χάσαμε τη δυνατότητα όχι απλά να μην βοηθήσουμε στην αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, αλλά να δημιουργήσουμε τουλάχιστον ευήκοα ακροατήρια στον αντιδεξιό ή και αντιδικομματικά δυσαρεστημένο κόσμο. Χάσαμε μια ευκαιρία να αλλάξουμε τα πράγματα στην αριστερά, να έχουμε μια ενότητα στη βάση της υπηρέτησης των λαϊκών αγώνων και συμφερόντων κι όχι μια καρικατούρα ενότητας στη βάση της υπηρέτησης των εκλογικών αναγκών του ΣΥΝ.

Κατανοούμε απόλυτα τους φόβους, τις ανησυχίες, τις αρνήσεις και τα ερωτηματικά που έχουν σύντροφοι, φίλοι και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για τα κεντροαριστερά σενάρια και τη στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, όσο και για τη διάλυση του εγχειρήματος. Γιατί μπορεί να αποφύγαμε τη διάσπαση, αλλά δεν έχουμε αποφύγει τη διάλυση όχι απλά του εγχειρήματος, αλλά και της ιδέας για μια ενωτική αντισυστημική και μεγάλη αριστερά.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα του προσανατολισμού και του χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ θα ξανατεθεί την επομένη των εκλογών. Μια αριστερά ανύπαρκτη μπροστά στις εξαιρετικά σημαντικές εξελίξεις είναι κίνδυνος ορατός. Και εδώ προτείνουμε τη διεξαγωγή πανελλαδικής σύσκεψης στις 19-20 Οκτώβρη όπου να συζητηθούν τα ζητήματα του εκλογικού αποτελέσματος, του πολιτικού πλαισίου και της κατεύθυνσης του ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα με αυτά της οργανωτικής λειτουργίας και συγκρότησης.

* Επειδή η μέχρι τώρα αντιπαράθεση (και ιδιαίτερα με τα ειδικά μέσα που αυτή διεξάγεται) έχει οδηγήσει στον εγκλεισμό στα κομματικά τείχη κι όχι στην αναζήτηση μιας αναγεννητικής προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ,
* επειδή έχει διαμορφωθεί μια «κοινή γνώμη» ότι το πρόβλημα είναι οι καρέκλες και τα πρόσωπα (Αλαβάνος-Τσίπρας),
* επειδή έχουν κατατάξει άτομα και συνιστώσες σε «στρατόπεδα» κλείνοντας μάτια κι αυτιά δημιουργώντας μια σφαλερή απολίτικη οπαδοποίηση,
* επειδή ούτε θέλουμε ούτε είναι σωστό να βοηθήσουμε κι εμείς στο να οδηγηθεί ο κόσμος στο σεχταρισμό, στην ιδιώτευση, στο περιθώριο,
* επειδή πρέπει να παραμείνουμε παρόντες στις αυριανές δύσκολες μάχες,
* επειδή αναμένουμε και επιζητούμε την πιο δημοκρατική, πλατιά και ουσιαστική συζήτηση και συνάντηση με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ και με την ανεξάρτητη από το δικομματισμό και το σύστημα αριστερά, και τέλος
* επειδή δεν χαρίζουμε σε επαγγελματίες, μηχανισμούς και προσωπικές φιλοδοξίες, ένα εγχείρημα που γέννησε ελπίδες και άνοιξε προοπτικές στον κόσμο της αριστεράς

Παραμένουμε ενεργοί σε αυτό και θα παλέψουμε να συνεχίσει όχι όπως πριν

O ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΩΝΑΣ ΣΤΟ REVOLT FESTIVAL 2009

Ο συντονιστής της Πανελλαδικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Θεωνάς θα βρεθεί την Παρασκευή 11 Σεπτέμβρη 2009 στην Πάτρα, ως ομιλητής στην κεντρική εκδήλωση της πρώτης ημέρας του Revolt Festival 2009, με θέμα ΄΄ο λαός της κρίσης΄΄.
Ο Γιάννης Θεωνάς γεννήθηκε το 1940 στη Νάξο. Είναι πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ και της Ανωτέρας Τηλεπικοινωνιακής Σχολής. Το 1964 προσλήφθηκε στον ΟΤΕ, όπου εργάστηκε ως το 1994. Υπήρξε δραστήριο συνδικαλιστικό στέλεχος από το 1974, μέλος του Δ.Σ. του ΟΜΕ-ΟΤΕ, του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και της ΓΣΕΕ, της οποίας διετέλεσε και Γενικός Γραμματέας την περίοδο 1992-1994

Ο Γιάννης Θεωνάς έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, το 1987, στην οποία παρέμεινε ως το 1996, ενώ κατά την περίοδο 1990-1994 ήταν και μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Από το 1994 ως το 2000 ήταν ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Στο Ευρωκοινοβούλιο διετέλεσε μεταξύ άλλων και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής πολιτικής.

Το 2000, ύστερα από τη διαγραφή του Μήτσου Κωστόπουλου από το ΚΚΕ, ο Γ.Θεωνάς ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με την ηγεσία του Κόμματος, αποδοκιμάζοντας ανοιχτά τη διαγραφή του Κωστόπουλου, υποστηρίζοντάς τον και λέγοντας πως το Κόμμα βρίσκεται σε λάθος πορεία.Σύντομα, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνοντας την στον Γιάννη Παττάκη. Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών του 16ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, ο Θεωνάς ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το Κόμμα. Αμέσως μετά, μαζί με τον Κωστόπουλο και άλλα πρώην στελέχη του ΚΚΕ, ίδρυσε την Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς (ΚΕΔΑ), η οποία συμμάχησε με το ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα ο Γιάννης Θεωνάς είναι μέλος της Γραμματείας της ΚΕΔΑ , ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές του 2009. Σήμερα είναι συντονιστής της Πανελλαδικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΑΝΤΙΑ ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΣΤΟ REVOLT FESTIVAL 2009

Η Νάντια Βαλαβάνη θα βρεθεί στις 12 Σεπτέμβρη στην Πάτρα, στα πλαίσια του 1ου Φεστιβάλ Αντιστάσεων και Κινημάτων Δυτικής Ελλάδας που διοργανώνει η Κ.Ο.Ε. στο Κάστρο της Πάτρας, συμμετέχοντας στο πάνελ της κεντρικής εκδήλωσης με θέμα "Η Αριστερά και η Αντίσταση του λαού στην κρίση". Είναι μια σημαντική ευκαιρία για τον κόσμο της Αριστεράς αλλά και του πολιτισμού να συναντηθεί με μία τόσο εξαιρετική εκπρόσωπο των γραμμάτων αλλά και των αγώνων.

Βιογραφικό της Νάντιας Βαλαβάνη:
Η Νάντια Βαλαβάνη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Αυγούστου 1954.
Είναι συγγραφέας και οικονομολόγος, πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (τότε ΑΣΟΕΕ) και υπ. Διδάκτορας στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σε ασφαλιστική εταιρεία, ενώ από το 1996 μέχρι το 2005 ήταν διευθύντρια ξενοδοχείου στην Κρήτη (Σταλίδα Ν.Ηρακλείου).
Είναι παντρεμένη με τον δικηγόρο Δήμο Τσακνιά και έχουν ένα γιο και μια κόρη.
Μαθήτρια στο Ηράκλειο Κρήτης κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, μαζί με φίλες της πραγματοποίησαν αυθόρμητες δραστηριότητες ενάντια στο καθεστώς.
Από τον Ιανουάριο του 1973 συμμετείχε στο οργανωμένο μαζικό και παράνομο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα στην Αθήνα μέσα από την Αντι-ΕΦΕΕ και την ΚΝΕ.
Πρωτοετής φοιτήτρια, συνελήφθη το Φεβρουάριο του 1974 μαζί με άλλα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και μετά από 5μηνη παραμονή υπό ανάκριση σε συνθήκες απομόνωσης στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, παραπέμφθηκε σε δίκη στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών κατηγορούμενη κυρίως για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Αφέθηκε ελεύθερη από τις Φυλακές Κορυδαλλού μετά την κατάρρευση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974.
Αντιπρόεδρος του πρώτου μεταδικτατορικού ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών ΑΣΟΕΕ, πήρε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο της ΕΦΕΕ και εκλέχτηκε μέλος του πρώτου Εθνικού Συμβούλιου της (Ιούνιος 1975).
Συμμετείχε σε όλους τους μεταπολιτευτικούς κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες και χρημάτισε μέλος του ΚΣ και του Γραφείου της ΚΝΕ και αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
Έχει συμμετάσχει ως στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ σε πολλά συνέδρια και αποστολές στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, στις ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή.
Αποχώρησε από το ΚΚΕ το 1989 διαφωνώντας με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Τζανετάκη. Έκτοτε παραμένει ανέντακτη στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Από χρόνια μελετά το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Σχετικά σημειώματα και δοκίμια της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά και επιστημονικά ελληνικά και διεθνή περιοδικά.
Έχει συμμετάσχει σε διεθνή Συμπόσια και ημερίδες για τον Μπρεχτ, ανάμεσα στα οποία και στο κεντρικό γεγονός για τα 50 χρόνια από το θάνατο του, που οργάνωσε η Διεθνής Ένωση για τον Μπρεχτ το 2006 στην γενέτειρα του, το Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας, με θέμα "O Μπρεχτ και ο θάνατος", με ανακοίνωση της για τα διδακτικά θεατρικά έργα.
Είχε την ιδέα, οργάνωση και επιμέλεια του βιβλίου "Μπέρτολτ Μπρεχτ – Κριτικές προσεγγίσεις" (Στάχυ 2002 και Πολύτροπο 2004), μιας διεθνούς έκδοσης με δοκίμια για τον Μπρεχτ, ένα δικό της και 15 γνωστών ειδικών, πανεπιστημιακών από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και μεγάλων καλλιτεχνών, όπως η Γκιζέλα Μάι και οι τότε βοηθοί σκηνοθέτες του Μπρεχτ στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ, Μ. Βέκβερτ και Κ. Βέμπερ. Το βιβλίο έχει συμπεριληφθεί ως διδακτικό εγχειρίδιο στη βιβλιογραφία μαθημάτων στα Τμήματα Θεατρολογίας των Πανεπιστημίων Αθηνών, Πατρών και Θεσσαλονίκης.
Έχει μεταφράσει ποιήματα του Μπρεχτ (Σύγχρονη Εποχή), δύο βιβλία με διηγήματα του (Καστανιώτης), το διδακτικό θεατρικό έργο "Η εξαίρεση και ο κανόνας" (Ομάδα Σύγχρονης Τέχνης του Γιάννη Καλατζόπουλου, θεατρική σεζόν 1998-1999), καθώς και λογοτεχνικά και παιδικά βιβλία (εκδόσεις Καστανιώτη και Πατάκη).
Τον Νοέμβριο του 2006 ανέβασε σε συνεργασία με γνωστούς καλλιτέχνες (Τάσος Καρακατσάνης, Τάκης Τζαμαριάς, Μαρία Δημητριάδη, Κάτια Γέρου, Στέλιος Μάινας, Κωστής Ρασιδάκις κ.α.), στο θέατρο Ιλίσια την παράσταση λόγου και μουσικής "Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω", μια παραγωγή του ΣΥΝ για τα 50 χρόνια από το θάνατο του Μπρεχτ.
Επίσης οργάνωσε και ανέβασε μια μουσική παράσταση-διάλεξη για τη μουσική των Κουρτ Βάιλ και Χανς Άισλερ με τίτλο "Έρευνα για το αν ο άνθρωπος τον άνθρωπο βοηθά" στους Δήμους Παλαιού Ψυχικού, Ηρακλείου και Νέας Μάκρης (Δεκέμβριος 2006 έως Ιούνιος 2007) και ένα αφιέρωμα στο διεθνές κι ελληνικό εργατικό τραγούδι με τίτλο "Ψωμί και Τριαντάφυλλα" για το Δήμο Ελληνικού την Πρωτομαγιά 2007.
Το μυθιστόρημα της "Οι εσπερινοί επισκέπτες", διηγήματα, ποιήματα (ανάμεσα τους δύο ατομικές ποιητικές συλλογές, Τέλος Εποχής, Καστανιώτης και το "Στην πόλη της μακριάς προσμονής", Δελφίνι), αφηγήματα και δοκίμια έχουν εκδοθεί σε ατομικές και συλλογικές εκδόσεις από τους εκδοτικούς οίκους Κάλβο, Καστανιώτη, Δελφίνι, Νέα Σύνορα-Λιβάνης, Στάχυ, Οδηγητής, Πολύτροπο. Βρίσκονται επίσης στην Ανθολογία κρητικής ποίησης 1950-2007 (Συμπόσιο Ποίησης / Ταξιδευτής) και στα περιοδικά ΟΥΤΟΠΙΑ, Διαλεκτική, Ρεύματα, Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης και Ελί-τροχος.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Γιουγκοσλαβία (Μάιος 1999) κυκλοφόρησε το λεύκωμα της "Ο απαραίτητος πόλεμος", αφισέτες με κολάζ και ποιητικά σχόλια.
Βραδιές για την ποίηση της έχουν οργανωθεί, μεταξύ άλλων, στα Φεστιβάλ Σύμης (1998) και Ηρακλείου (1999).
Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ και στις εφημερίδες της αριστεράς Η ΕΠΟΧΗ, Η Κυριακάτικη ΑΥΓΗ και ΑΡΙΣΤΕΡΑ.
Είναι μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων της Αντίστασης 1967-1974, της Διεθνούς Αμνηστίας και της IBS (Διεθνής Ένωση για τον Μπρεχτ).

Ο ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΔΕ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ…,προκήρυξη της ΚΟΕ για την ΔΕΘ

Πέρυσι στη Δ.Ε.Θ., ο Καραμανλής υποσχότανε διαφάνεια, τιμιότητα, σεμνότητα και ταπεινότητα. Επίσης ανέφερε ότι ‘’ είμαστε σε μετωπική σύγκρουση με τα φαινόμενα κερδοσκοπίας και της αισχροκερδείας’’ και ότι ‘’σε κάθε περίπτωση η πολιτική μας ήταν και παραμένει στρατευμένη στη συνεχή μείωση της ανεργίας που συνιστά μείζον κοινωνικό ζήτημα’’. Ένα χρόνο μετά οι γενικόλογες υποσχέσεις της κυβέρνησης ακούγονται σαν κακόγουστο αστείο.

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Η ΚΡΙΣΗ: αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα της Ν.Δ τον τελευταίο χρόνο. Μια κρίση η οποία παρουσιάζεται πάνω – κάτω σαν φυσικό φαινόμενο χωρίς να οφείλεται στην λαιμαργία του μεγάλου κεφαλαίου για περισσότερα κέρδη. 28 δις δώρισε η κυβέρνηση, με την σιωπηρή συμφωνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στους τραπεζίτες, ποσό το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει 275.000 νέες θέσεις εργασίας με πλήρη ασφάλιση και μισθό 1.300€. Άρα χρήματα υπάρχουν. Το ζητούμενο είναι προς ποια κατεύθυνση διατίθενται; Υπέρ των λίγων και εχόντων ή υπέρ των πολλών και μη εχόντων;

ΦΩΤΙΕΣ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ. Αυτή είναι η κυβερνητική πολιτική. Και δεν είναι μόνο της Ν.Δ είναι και του ΠΑΣΟΚ, που υποτιμώντας την κοινωνία επιζητά την εναλλαγή και όχι την αλλαγή. Το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει, όπως έκανε ο Καραμανλής με την παραγραφή των σκανδάλων της τελευταίας οκταετίας εν μία νυκτί με το κλείσιμο της βουλής, να ξεγραφτούν από την μνήμη των εργαζομένων οι πολιτικές του ευρώ, των ιδιωτικοποιήσεων και της καταστολής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ξεπούλημα της Ε.Υ.Α.Θ που ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ και αυτές τις μέρες προσπαθεί να ολοκληρώσει η κυβέρνηση. Η πώληση και του νερού αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση που αποδεικνύει ότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι αδίσταχτοι και επικίνδυνοι για την κοινωνία. Πιο πρόσφατο σκάνδαλο – έγκλημα του δικομματισμού : το ξανακάψιμο 300.000 στρεμμάτων δάσους (6πλάσια του 2007…) σε όλη την περιφέρεια που βασίστηκε στους δασοκτόνους νόμους της τελευταίας εξαετίας και την αποδυνάμωση των μηχανισμών πυρόσβεσης.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ; Στις υποσχέσεις της κυβέρνησης όχι. Στις ξαναζεσταμένες υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ όχι. Αυτή η εναλλαγή κοροϊδίας έχει φέρει την πλειοψηφία της κοινωνίας σε αδιέξοδο και απόγνωση. Δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στον τόπο οι θιασώτες των ιδιωτικοποιήσεων, της ακρίβειας, της ανεργίας, της απλόχερης στήριξης των καρτέλ, των τραπεζιτών και του μεγαλοκατασκευαστικού τομέα. Ο δικομματισμός για χρόνια ενώ προωθεί τις ίδιες αντιλαικές-αντικοινωνικές πολιτικές, στο μόνο που διαφωνεί είναι στο πώς θα μοιραστούν τα κέρδη.

ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ: βρισκόμαστε βαθιά μέσα σε μια πολύπλευρη κρίση πολιτική, οικονομική και κοινωνική. Καθημερινά ο καθένας από εμάς βλέπει την ζωή του να γίνεται πιο δύσκολη και το μέλλον του πιο αβέβαιο. Η απαξίωση της πολιτικής, μέσα από τη βρωμιά της επίσημης πολιτικής, η πολυδιάσπαση των εργαζομένων και η κατασυκοφάντηση – χλευασμός των εννοιών του αγώνα και της αντίστασης συνέβαλαν καθοριστικά στην προσωρινή νίκη μιας μειοψηφίας μεγαλοκαρχαριών έναντι της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Η διέξοδος βρίσκεται στην ενότητα των εργαζομένων, των κινημάτων και της αριστεράς. Ο θυμός της κοινωνίας, εφόσον βγει στο προσκήνιο, κανένας από τους ανευθυνο-υπεύθυνους του δικομματισμού που σήμερα βγάζει χρήματα από την πολιτική σε βάρος της κοινωνίας δεν θα βρίσκει μέρος να κρυφτεί.

Οι οργανώσεις Θεσσαλονίκης, της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας, καλούν όλους τους πολίτες της πόλης σε μια μαζική, μαχητική διαδήλωση με τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ το Σάββατο 05/09 και ώρα 18:00 στο Άγ. Βενιζέλου.